Μια νέα έκθεση του WWF Ελλάς με τίτλο «Ελληνικές επιδοτήσεις στα ορυκτά καύσιμα» δημοσιεύεται σήμερα και ρίχνει φως σε 10 άμεσους και έμμεσους μηχανισμούς, μέσω των οποίων έχει δοθεί στήριξη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα. Η έκθεση επιχειρεί να καλύψει ένα μεγάλο κενό διαφάνειας στην πληροφόρηση, τόσο του κοινού, όσο και των θεσμικά υπεύθυνων χάραξης ενεργειακής πολιτικής στη χώρα μας.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, υπολογίζεται πως συνολικά 15,4 δισ. ευρώ έχουν αντληθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό, τους λογαριασμούς ενέργειας και τους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μέσα σε ένα διάστημα 10-15 ετών, έχουν δοθεί με μορφή επιδότησης της βρόμικης βιομηχανίας των ορυκτών καυσίμων, χωρίς να συνυπολογίζεται η επιβάρυνση για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Τα ευρήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς αφενός καταδεικνύουν πως αντίστοιχες μελέτες που ήταν γνωστές έως σήμερα υποεκτιμούσαν σημαντικά τα συνολικά ποσά επιδότησης και αφετέρου, επιβεβαιώνουν την παντελή έλλειψη διαφάνειας που προκύπτει από τη μη δημοσίευση των απαραίτητων στοιχείων. Δεδομένου αυτού, το ποσό των 15,4 δισ. ευρώ αποτελεί τη χαμηλότερη εκτίμηση για το συνολικό ύψος των επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα.
Πρωταθλητής των επιδοτήσεων αναδεικνύεται το πετρέλαιο στα μη διασυνδεδεμένα νησιά έχοντας λάβει το μεγαλύτερο ποσό επιδοτήσεων, συνολικού ύψους 6,2 δισ. ευρώ περίπου. Είναι λογικό σε αυτή την κατηγορία να έχουν εντοπιστεί τα μεγαλύτερα ποσά επιδότησης, καθώς ο μηχανισμός των λεγόμενων Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) που αφορά στην κάλυψη του επιπλέον κόστους για την ηλεκτροδότηση των νησιών, αποτελεί τον πλέον διαφανή λογαριασμό. Ακολουθούν η λιγνιτική ηλεκτροπαραγωγή που έχει λάβει πάνω από 5 δισεκ. ευρώ, και το φυσικό αέριο που έχει «ενισχυθεί» με περίπου 4,3 δισ. ευρώ τα τελευταία 10-15 χρόνια.
Αντίστοιχα, η ΔΕΗ εμφανίζεται να έχει λάβει σχεδόν το 96% των επιδοτήσεων, κάτι που σχετίζεται με τον επί δεκαετίες κυρίαρχο ρόλο της στην εγχώρια ηλεκτροπαραγωγή. Η ευνοϊκή μεταχείριση συγκεκριμένων μονάδων της ΔΕΗ είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό στοιχείο αρκετών μηχανισμών ενίσχυσης, όπως και η επιδότηση μονάδων ακόμα κι όταν αυτές είχαν ελάχιστη συνεισφορά στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
