Νέα κινητικότητα παρατηρείται στον εγχώριο τομέα των μεταφορών με υδροπλάνα, που εδώ και πάνω από δέκα χρόνια ταλαιπωρείται από τα κρατικά «ήξεις αφήξεις» και τα διάφορα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, που δεν έχουν επιτρέψει στη συγκεκριμένη επένδυση να προχωρήσει.
Αυτή τη φορά είναι η σειρά του ιαπωνικού πολυεθνικού κολοσσού, Mitsui Co. Ltd, να… προκαλέσει την τύχη του απέναντι στην ελληνική πραγματικότητα, αφού πριν από λίγες ημέρες ξεκίνησε δοκιμαστικές πτήσεις με υδροπλάνο σε ολόκληρη τη χώρα, αρχίζοντας από την Κέρκυρα και το Ιόνιο.
Η ιαπωνική εταιρεία «προσθαλασσώνεται» στη χώρα μας με υδροπλάνο τύπου Kodiak, ύστερα από πρόσκληση της εταιρείας «Ελληνικά Υδατοδρόμια», που ελέγχει με τον Οργανισμό Λιμένος Κέρκυρας την εταιρεία «Υδατοδρόμια Βορείου Ιονίου ΕΠΕ».
Από εκεί πραγματοποιήθηκαν πτήσεις προς και από τους Παξούς, όπου βρίσκεται το δεύτερο αδειοδοτημένο υδατοδρόμιο, ενώ έγιναν και πτήσεις και προς τα Διαπόντια Νησιά (Οθωνοί, Ερεικούσα, Μαθράκι).
Αυτές τις μέρες το υδροπλάνο φτάνει στο τρίτο και μέχρι στιγμής τελευταίο αδειοδοτημένο υδατοδρόμιο των Πατρών, όπου θα πραγματοποιηθούν νέες δοκιμαστικές πτήσεις. Επόμενος σταθμός θα είναι η Αττική και ενδεχομένως τα νησιά του Αργοσαρωνικού, ενώ στις 4 Νοεμβρίου το υδροπλάνο θα πάρει το δρόμο της επιστροφής.
Παρά τις συνεχείς κυβερνητικές εξαγγελίες, ακόμη δεν έχει δημιουργηθεί επαρκές δίκτυο υδατοδρομίων, ενώ ερώτημα αποτελεί εάν τα υδροπλάνα θα μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν στην ελληνική αγορά την επόμενη θερινή περίοδο.
Μάλιστα στα μέσα Ιουλίου, ο υπουργός Υποδομών, Χρ. Σπίρτζης, φέρεται να δεσμεύθηκε σε συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) ότι το νομοσχέδιο για τα υδατοδρόμια θα κατετίθετο άμεσα προς ψήφιση στη Βουλή.
Ωστόσο, έως σήμερα, το νομοσχέδιο, που τέθηκε σε διαβούλευση την Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016 -διαδικασία που ολοκληρώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς- δεν έχει κατατεθεί ακόμη προς συζήτηση και ψήφιση.
Με μία ακτογραμμή 13,6 χιλιάδων χλμ. η Ελλάδα θα έπρεπε να διαθέτει ένα ιδιαίτερα ανεπτυγμένο δίκτυο υδατοδρομίων. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν έχει αναπτυχθεί παρά ένα... δίκτυο ανεκπλήρωτων εξαγγελιών και παλινωδιών.
Το άδοξο τέλος της AirSea Lines
Έχουν περάσει ακριβώς 9 χρόνια από τη μέρα που ο ιδιοκτήτης της AirSea Lines, της πρώτης εταιρείας μεταφορών με υδροπλάνα που ιδρύθηκε στην Ελλάδα με τον σκοπό αυτό, M. Πατέλης, ανακοίνωνε ότι εγκαταλείπει το επενδυτικό του σχέδιο μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα απογοητεύσεων, προερχόμενων από πολιτική αδράνεια, ύπαρξη συμφερόντων και γενικότερα ανακολουθιών λόγων και έργων.
Ο Ελληνοκαναδός επενδυτής, με επιστολή του προς τα ΜΜΕ, είχε αποκαλύψει όλα τα εμπόδια που βρέθηκαν στην επιχειρηματική του προσπάθεια, στηλιτεύοντας τη νοοτροπία που συνεχίζει να διέπει το ελληνικό κράτος και τους εκπροσώπους του.
«Τέσσερα χρόνια αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα, λόγω των αργών ρυθμών διεκπεραίωσης των υποθέσεων από τις δημόσιες υπηρεσίες και πλέον έχουμε φτάσει στα όρια, ως επιχείρηση, που έχει επενδύσει πάνω από 20 εκατ. ευρώ και απασχολεί πάνω από 70 άτομα προσωπικό», ανέφερε τότε ο κ. Πατέλης και συμπλήρωνε: «Επιπλέον, η επίμονη καθυστέρηση λειτουργίας υδατοδρομίου στην Αθήνα μας καθιστά παράλυτους, με αποτέλεσμα καθημερινά να ξοδεύονται τα χρήματα που έχουν ήδη επενδυθεί, να απολύεται προσωπικό της εταιρείας και σε γενικές γραμμές η εταιρεία να οδηγείται στη μη ικανότητα λειτουργίας».
Το βασικό πρόβλημα που είχε προκύψει τότε και έκανε τους μετόχους της εταιρείας να τα μαζέψουν και να αποχωρήσουν από τη χώρα μας, ήταν η έλλειψη δυνατότητας να πραγματοποιήσει η AirSea Lines δρομολόγια από την Αθήνα προς δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς του Αιγαίου, αλλά και προς τη λεγόμενη «άγονη γραμμή».
Κύκλοι της εταιρείας είχαν «φωτογραφήσει» ουσιαστικά τις πλοιοκτήτριες εταιρείες, που για χρόνια εκμεταλλεύονταν ακτοπλοϊκά τα δρομολόγια αυτά, ότι χρησιμοποίησαν κάθε δυνατό μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο, για να σταματήσουν πιθανή ανάπτυξη των μεταφορών με υδροπλάνα και στη χώρα μας.
Σημειώνεται ότι, μέχρι και το 2004, δεν υπήρχε νομοθετικό καθεστώς για τη λειτουργία αεροδρομίων επί υδάτινης επιφάνειας και καμία διακριτή αποσαφήνιση αρμοδιοτήτων μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων (ΥΠΑ- Λιμενικό).
Τις πρώτες γενικές κατευθύνσεις για την ίδρυση αεροδρομίων επί υδάτινης επιφάνειας στην Ελλάδα έδωσε το νομοσχέδιο 3333/2005 («αδειοδότηση και λειτουργία αεροδρομίων επί υδάτινης επιφάνειας»). Τον ίδιο χρόνο εκδόθηκε κοινή υπουργική απόφαση, η οποία έθετε ως όριο τη διεξαγωγή τριών πτήσεων την ημέρα ανά προορισμό.
Ο νόμος για τα υδροπλάνα (3333/05) παρέπεμπε τη ρύθμιση κρίσιμων θεμάτων (συχνότητα δρομολογίων, έγκριση για τη διενέργεια πτήσεων τσάρτερ ή διακομιδής ασθενών) σε Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο θα έπρεπε να είχε εκδοθεί εντός έξι μηνών.
Ωστόσο, έχουν περάσει τέσσερα χρόνια και το ΠΔ δεν έχει εκδοθεί ακόμα, εξαιτίας ενστάσεων της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας για την αποσαφήνιση θεσμικών ζητημάτων, όπως των απαιτούμενων κανόνων λειτουργίας και ασφάλειας των υδατοδρομίων, τις περιοχές κίνησης και ελιγμών των υδροπλάνων, καθώς και πληθώρας τελωνειακών και αστυνομικών διατάξεων.
Το σίγουρο είναι ότι σήμερα αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η εξέλιξη της πρώτης αναγνωριστικής αυτής επαφής που έχει ο ιαπωνικός όμιλος, καθώς πρόκειται για ένα επιχειρηματικό πεδίο που μπορεί να αποφέρει πολλά οφέλη για τη χώρα και την πολύπαθη οικονομία της.
Κύκλοι της αγοράς τονίζουν ότι εάν και εφόσον γίνουν οι κατάλληλες κινήσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα, υπάρχει η δυνατότητα να εξελιχθούν ομαλότερα τα πράγματα, μια και οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές στις μέρες μας.
