Στις κάλπες οδεύουν σήμερα οι Μεξικανοί για να αναδείξουν το νέο πρόεδρο της χώρας, σε κλίμα πόλωσης και με τους αναλυτές να φοβούνται ότι το Μεξικό μπορεί να διολισθήσει στο παρελθόν.
«Αυτή θα είναι μια ιστορική εξέλιξη, η νίκη ενός ολόκληρου λαού επί της ανηθικότητας και της παρακμής των τελευταίων χρόνων», έκρινε ο Λόπες Ομπραδόρ απευθυνόμενος στους υποστηρικτές του στην τελευταία του μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση στο εμβληματικό στάδιο Αστέκα του Μεξικού.
Με βασικό στόχο να εκδιώξει «τη μαφία από την εξουσία», ο 64χρονος ΑΜΛΟ, όπως τον αποκαλούν οι περισσότεροι Μεξικάνοι από το ακρώνυμο του ονοματεπωνύμου του, παρουσιάζεται ως αντισυστημικός υποψήφιος αλλά και πολέμιος της διαφθοράς.
Έπειτα από δυο αποτυχημένες απόπειρες, αυτή τη φορά πιστώνεται προβάδισμα 20 ή περισσότερων μονάδων στις δημοσκοπήσεις έναντι των αντιπάλων του, των υποψήφιων των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας.
Τον ακολουθεί ο σχετικά νέος συντηρητικός πολιτικός, Ρικάρντο Ανάγια, ο οποίος αυτοπροβάλλεται ως «εκσυγχρονιστής», επικεφαλής μιας συμμαχίας κεντροδεξιάς-κεντροαριστεράς (συμμετέχουν τα κόμματα PAN, PRD και Movimiento Ciudadano). Στην τρίτη θέση φιγουράρει ο Χοσέ Αντόνιο Μιντ, που επελέγη παρότι πολιτικά ανεξάρτητος και τεχνοκράτης από το κυβερνών Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI).
Ο Λόπες Ομπραδόρ κεφαλαιοποιεί τη γενικευμένη απογοήτευση των Μεξικανών έπειτα από τη θητεία του Ενρίκε Πένια Νιέτο που σημαδεύτηκε από τη διαφθορά, τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και περαιτέρω κλιμάκωση της βίας.
Αν τα προγνωστικά επαληθευτούν, οι σημερινές εκλογές θα σημάνουν μια στροφή στη μεξικανική πολιτική ζωή.
Πέραν του προέδρου, οι περίπου 89 εκατομμύρια Μεξικανοί ψηφοφόροι καλούνται ταυτόχρονα να αναδείξουν πάνω από 18.000 αιρετούς, από τους 500 βουλευτές και τους 128 γερουσιαστές ως τους αξιωματούχους στο πολιτειακό επίπεδο και τους δημάρχους.
Η προεκλογική εκστρατεία ήταν η αιματηρότερη που έχει γνωρίσει το Μεξικό. Από την έναρξή της, 136 πολιτικοί δολοφονήθηκαν, σύμφωνα με το κέντρο ερευνών Etellekt.
Την ίδια στιγμή, το Μεξικό είναι μία από τις πλέον επικίνδυνες χώρες για τους δημοσιογράφους. Περισσότεροι από 100 έχουν σκοτωθεί από το 2000, σύμφωνα με τις οργανώσεις υπεράσπισης της ελευθερίας της έκφρασης.
