Με την ευκαιρία της έκδοσης των σημειωμάτων του Νοσοκομειακού Clawback για το β΄ εξάμηνο 2021, τον Οκτώβριο του 2022 (10 μήνες μετά το κλείσιμο της χρονιάς!), αποτυπώσαμε τα δεδομένα στον ακόλουθο πίνακα και επισημαίνουμε τα εξής:
• Η συνολική φαρμακευτική δαπάνη στα νοσοκομεία του ΕΣΥ μεταξύ των ετών 2019 - 2022 έχει αυξηθεί κατά 23,1%.
• Η Δημόσια χρηματοδότηση παραμένει σταθερή στα 528 εκατ. ευρώ ανά έτος και με αφαίρεση των κλειστών προϋπολογισμών που ισχύουν για κάποιες κατηγορίες φαρμάκων, η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί μεταξύ των ετών 2019 - 2022 κατά 10,1%.
• Το αποτέλεσμα αυτής της υποχρηματοδότησης είναι οι συνολικές επιστροφές της βιομηχανίας μεταξύ των ετών 2019 - 2022 να αυξηθούν κατά 61,4% .Το 2021 η υπέρβαση αποτελεί το 55,2% της δαπάνης, ενώ το 2022 εκτιμούμε πως θα υπερβεί το 61.0% της δαπάνης!
• Πλέον όλων των ανωτέρω, έχει επιδεινωθεί και το μέσο χρονικό διάστημα πληρωμών που ανέρχεται σε 10-12 μήνες.
Επιπλέον, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε τα εξής:
• Το νοσοκομειακό περιβάλλον είναι πλήρως ελεγχόμενο από το κράτος όσον αφορά το είδος και την ποσότητα της φαρμακευτικής αγωγής.
• Tα τελευταία 2 χρόνια λόγω της Covid-19 οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας (ιατρικοί επισκέπτες) είχαν εξαιρετικά μειωμένη πρόσβαση στα νοσηλευτικά ιδρύματα, γεγονός που ενισχύει την άποψη πως οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί προκλητής ζήτησης, είναι ανυπόστατος.
• Στη περίοδο της Covid-19 αλλά ακόμη και σήμερα είναι αυξημένες οι εισαγωγές στα νοσοκομεία καθώς και κάθε είδους υπηρεσία που αυτά παρέχουν, και δεδομένου ότι η συμμετοχή των ασθενών είναι μηδενική, είναι προφανές πως η αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης είναι φυσική συνέπεια. Αντίθετα η Δημόσια χρηματοδότηση για το νοσοκομειακό φάρμακο παραμένει σταθερή.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
• Η Πολιτεία αρνείται να χρηματοδοτήσει τις πραγματικές ανάγκες των ασθενών στα νοσοκομεία του ΕΣΥ ενώ δεν φαίνεται να ελέγχει τι αγοράζουν τα Νοσοκομεία και πως. • Αντίθετα, συνεχίζει να επαναπαύεται και να στηρίζεται στη χρηματοδότηση της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης από την φαρμακοβιομηχανία κατά το μεγαλύτερο μέρος της.
• Η φαρμακοβιομηχανία συνεχίζει να προμηθεύει τα νοσοκομεία με φάρμακα, ενώ γνωρίζει πως πάνω από τα μισά δεν θα πληρωθούν και για όσα εξ αυτών πληρώνονται, αυτό γίνεται με αυξανόμενη χρονική καθυστέρηση.
